2 Μαρτίου 2022
Φέτος δεν ήρθε η Άνοιξη,
κι ίσως να μην ξανάρθει.
Όταν κάτι δεν πάει καλά στη ζωή μας, σκεφτόμαστε την παιδική μας ηλικία. Εκεί επιστρέφει το μυαλό μας, γιατί εκεί νιώθαμε ξέγνοιαστοι και ασφαλείς.
Επέστρεφε και παίρνε με 
αγαπημένη μνήμη.
Εκεί, λοιπόν, στην ηλικία των παιδικών μου χρόνων επιστρέφει το μυαλό στην προσπάθειά του να απαλύνει τον αβάστακτό πόνο. 
Παιδικά βιώματα σε ένα μικρό, άσημο και ταπεινό χωριουδάκι, όπου η μοίρα μου έταξε να γεννηθώ και να ζήσω μέχρι τα 12 μου χρόνια δίπλα σε δύο υπέροχους ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, που ευλογήθηκα να έχω για γονείς. Δυο ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ γεννημένους για γονείς, οι οποίοι  κληροδότησαν στα παιδιά τους την αγάπη για τον συνάνθρωπο, την καλοσύνη, την ευγένεια, την ταπεινότητα, τον αλτρουισμό και την ενσυναίσθηση.  Στάσεις και αξίες ζωής. Κληρονομιά απαράμιλλη!    
Οι αναμνήσεις της παιδικής μου ηλικίας συνυπάρχουν με την κοινωνία, τη θρησκεία και τη λαογραφία της εποχής αλλά και με τα ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν τον τόπο. Οι κοινωνικές νόρμες της εποχής, το ανεπτυγμένο θρησκευτικό αίσθημα των κατοίκων, τα ήθη και τα έθιμα του χωριού, οι στάσεις και οι συμπεριφορές των ανθρώπων στα απλά και καθημερινά αλλά και στα δύσκολα και τραγικά ξεδιπλώνονται και φωτίζονται μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου.