«Αυτή είναι μια ιστορία για τη ζωή, για καταιγίδες, για σπόρους που φυτεύουμε την άνοιξη, για λουλούδια που ανθίζουν το καλοκαίρι και για το θερισμό του φθινοπώρου…»
  Η Δάφνη, ένα χαρούμενο δωδεκάχρονο κορίτσι, αρρωσταίνει ξαφνικά με καρκίνο. Μ’ όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει όχι μονάχα δεν χάνει το θάρρος της αλλά μέσα απ’ την αρρώστια, μαθαίνει το πραγματικό νόημα της ζωής. Της παραστέκει ο άγγελος της, η Ελίζαπεθ που την προετοιμάζει για το μεγάλο ταξίδι… Της εξηγεί πως η ζωή είναι ένα σχολείο που μας δίνει την ευκαιρία να μάθουμε πολλά. Να τα πηγαίνουμε καλά με τους άλλους, να καταλαβαίνουμε τα αισθήματά μας και να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και τους άλλους. Να μάθουμε να δίνουμε και να παίρνουμε αγάπη! Κι όταν περάσουμε τις εξετάσεις, δικαιούμαστε να αποφοιτήσουμε. Να επιστρέψουμε στο πραγματικό μας σπίτι, στο Θεό!